İzmir Güzelyalı’da resmi adı ile “Fuat Göztepe” halkça bilinen adıyla “Güzelyalı” parkını bilirsiniz. Şirin, nem püskürtme sisteminin olduğu mini havuzun etrafında genelde belli bir yaş üstü beyefendi ve hanımefendilerin oturduğu, ayrıca içerisinde Göztepe takımının 1970′li yıllardaki efsane kadrosunun dev görselinin de olduğu park…

Esen Kitapevi işte bu parkın tam karşısında yer alır. Üzerinde ismi, telefonu ve Kuruluş 1970 yazılı tabelası güneşten soluklaşmış, zor okunur bir haldedir.

Dükkâna, bir basamak inerek girersiniz ve tam karşınızdaki koltukta oturur durumdaki Hayri Abi karşılar genelde sizi.
Yürümekte zorlandığı için bastonu yanında, elinde gazetesi veya kitabı, yüzünde tebessümü ile.
Ben vakit buldukça ara ara gider, yeni basım veya eski kitaplardan, kırtasiye malzemelerinden alır, biraz muhabbet eder ayrılırdım.
Geçtiğimiz gün gittiğimde kapıda bir kâğıt asılı olduğunu gördüm. Şöyle yazıyordu:

“Rahatsızlığım sebebi ile bir süre kapalıyız. Hayri ESENYOL”

Buraya kadar belki pek çok yerde farklı işletmelerde karşılaşabileceğimiz bir durumdan bahsediyorum, farkındayım.
“Cenaze dolayısıyla kapalıyız.” , “15 dakkaya geliyorum.” “2 gün kapalıyız.” vs. yazılı kâğıtların olduğu mahalle bakkalları, terzileri…
Bundan sonrası ise belki asıl güzel olanı.
Bugün uğradığımda, cama dışarıdan yapıştırılmış o kâğıdın dört bir yanının doldurulduğunu gördüm. Her uğrayan, her önünden geçen bir şeyler yazmıştı. Neler mi yazılmış:

- Geçmiş olsun Hayri Abi. En iyi dileklerimizle.
- Çok geçmiş olsun, en kısa zamanda iyileşmeniz dileklerimle.
- Geçmiş olsun bütün dualarımız sizinle sizi çok seviyoruz.
- Çok geçmiş olsun. İyilikleriniz olsun. Kitaplarım sizden olsun. Sevgiyle.
- Çok geçmiş olsun Hayri Amca.
- Bir an önce sizi aramızda görebilmek dileğiyle, çok geçmiş olsun.
- Geçmiş olsun Hayri Abi.
- Dilerim çabucak sağlığınıza kavuşursunuz.
- Sayın Hayri Bey şifalar dilerken sizin nesliniz yok olmasın. Siz çok saygıdeğer kişisiniz. Uzun mutluluk dolu yıllar diliyorum. Sizi anlayan, sizi yürekten seven.

Ne güzel dilekler, ne sıcak yazılar.
Yaş, dil, din, ırk gözetmeksizin insan olmanın gerektirdiği şifa temennileri, geçmiş olsun ibareleri…
Yanımda kalemim yoktu, ben bir şey yazamadım.
Onun yerine fotoğrafını çekip paylaşmak istedim.
Bunu okuyamayacağını bilsem de, geçmiş olsun Hayri Abi dileğimi de yine buradan huzurlarınızda iletmiş oluyorum.
Ha unutmadan…
Bu vesile, o sevdiğim sözü biraz değiştirerek de tekrar yazayım ki şurada dursun:

“Sen çocuğunun okul, kendinin kitap alışverişini zincir kırtasiyelerden yaparsın, cenazene mahallendeki kitapçı gelir.”

Paylaş / Arkadaşına Gönder:
  • email
  • Facebook
  • Twitter
  • FriendFeed
  • Google Bookmarks
  • Print

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

Name (gerekli)

Email (gerekli)

İnternet sitesi

Speak your mind